Voordat ik nader inga op de inhoud van dit wetsvoorstel, wil ik eerst de blik richten op waar het eigenlijk om gaat: het beschermen van onze Nederlandse bevolking tegen de massale asielmigratie. Hoe groot de terechte zorgen van veel mensen in ons land zijn, heb ik gisterenavond weer mogen meemaken. Op het stadhuis van Den Bosch kwamen tientallen inwoners van het dorp Engelen inspreken over een voorgenomen asielopvanglocatie voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen.

Zonder overleg met de omgeving of met de gemeenteraad wijst het college een plek aan voor een periode van vijftien jaar lang om amv's op te vangen uit landen als Eritrea, Afghanistan en Somalië. Een doorstroomlocatie waar elke keer opnieuw 50 amv's geplaatst worden, met name vanuit Ter Apel. Waarom zou je voor maar liefst vijftien jaar een opvanglocatie moeten vastleggen als we nu zogezegd een effectief werkend migratiepact zouden krijgen? En dat pal naast de enige uitvalsweg van het dorp, waar degelijks vele scholieren en anderen langs moeten fietsen. Afgelopen zomer heeft deze gemeente al onder hoge druk gestaan door gewelddadigheden gepleegd in de binnenstad, met name rond de kermis, door groepen Syrische amv's. Mensen zijn niet gek. Ze weten welke ellende hun te wachten staat.

Jonge moeders kwamen inspreken die vreesden voor de veiligheid van hun kinderen. Het onbezorgde leven van hun dorpsgemeenschap wordt in één klap op de helling gezet. Jongedames van net 18 jaar voelden zich beklemd omdat ze niet meer zomaar alleen op stap kunnen gaan met de fiets. Enkele citaten. "Het gaat erom dat een paar incidenten genoeg zijn om je onveilig te voelen als vrouw." "Hoeveel steekpartijen heeft u nodig voordat u ingrijpt?" "Het gevoel van veiligheid was altijd vanzelfsprekend, tot nu." Hardwerkende ondernemers op het aanliggende bedrijventerrein ervaren nu al tekortschietende handhaving. Keurige burgers met goed onderbouwde informatie, powerpointpresentaties met overduidelijke cijfers, onder andere van het WODC die keihard duidelijk maken hoezeer asielzoekers en met name minderjarige asielzoekers oververtegenwoordigd zijn bij criminaliteit en overlast.

Van deze minister mag worden verwacht dat hij ingrijpt om de asielinstroom in te dammen, maar verder dan loze woorden over grip op migratie zien we hem niet komen. Maatregelen om de asielinvasie te stoppen blijven uit. Dit kabinet pakt juist door om meer azc's af te dwingen. Een asielstop weigert hij pertinent. De dwangwet zet hij harder in dan ooit. Grensbewaking wordt afgeschaald. Dit kabinet schermt met het voorliggende Migratiepact als oplossing, maar zonder als Nederland zelf doortastend op te treden, zal er weinig veranderen, integendeel zelfs. Zolang asielmigranten eerst zes, zeven of zelfs acht veilige landen kunnen doorkruisen en er soms jarenlang kunnen verblijven alvorens in Nederland asiel aan te vragen, zijn zij niet op de vlucht voor onveiligheid, maar op jacht naar onze welvaart: naar gratis huizen, uitkeringen, gezinshereniging en noem maar op. Door dit te blijven accepteren, blijft bovendien het perfide verdienmodel van mensenmokkelaars in stand. Met het voorliggende pact worden weliswaar enkele stappen gezet om dit aan te pakken, zoals de strengere grensprocedure, maar onze grenzen moeten veel steviger gesloten worden voor de asielmigratie. Aan het solidariteitsmechanisme uit het pact moet Nederland helemaal niet mee willen werken, want met solidariteit met onze eigen bevolking heeft dat niks te maken. Kan de minister aangeven waarom hij er niet, net als bijvoorbeeld Hongarije, vol op heeft ingezet om Nederland hier niet aan mee te laten doen?

Sowieso halen andere EU-lidstaten ons rechts in voor wat een strenger asielbeleid betreft. Deze week werd nog duidelijk dat in België het aantal asielaanvragen sneller daalt dan het Europees gemiddelde door nieuwe crisismaatregelen. Het is een daling van 27% ten opzichte van vorig jaar. Dit komt doordat ze de regels voor gezinshereniging strenger hebben gemaakt en het leefloon van migranten hebben gekoppeld aan integratie-inspanningen, aldus De Telegraaf. Ook werd het weigeren van opvang voor asielzoekers die al in een andere EU-lidstaat bescherming kregen, nog verder toegepast. Kan de minister aangeven hoe de Nederlandse regels zich nu verhouden tot die van België en de andere ons omringende landen? Is hij bereid om, binnen de regels en ruimte van het Migratiepact, zich ook in de verdere uitwerking in te zetten voor een zo streng mogelijk asielbeleid binnen de EU?

Het lijkt er nu namelijk op dat de asielinstroom die in België vermindert, veel harder in Nederland aankomt. Wekelijks zijn er zo'n 1.000 nieuwe aankomsten in de asielinstroom. Ter Apel puilt alweer uit, boven de 2.000 personen. Overal is de minister extra asielopvang aan het afdwingen bij gemeenten. Gisteren kwam premier Jetten met de aankondiging van een ambtelijke dramploeg om gemeenten nog harder asielopvang bij hun inwoners te laten forceren. In plaats daarvan zou er een speciaal team moeten komen om onze grenzen te bewaken en te sluiten voor de asielinvasie. Wanneer gaat het kabinet daar nu echt iets aan doen? Het is alleen maar besluiteloosheid en tegenwerking van nota bene de grootste coalitiepartij, D66, die het vertikt om op nationaal niveau, in deze Kamer en op Europees niveau — dan heb ik het over de Terugkeerverordening — in te stemmen met strengere asielmaatregelen. In plaats daarvan leunen ze achterover en leunen ze op dit Migratiepact. Laat de oplossing maar uit Brussel komen, denken ze dan.

Het is echter een surrogaatoplossing, want dit pact maakt de Europese procedures weliswaar iets strikter en strenger, maar het valt of staat met de bereidheid om ook nationaal maatregelen te nemen. Anders zul je als individuele lidstaat door de andere landen worden uitgespeeld in het asielcircus. Nederland kan het zich niet veroorloven om het braafste jongetje van de EU-klas te zijn. Bovendien zitten er binnen het Migratiepact ook genoeg oordelen waar we niet vrolijk van worden, zoals de voortdurende gratis juridische bijstand voor asielzoekers gedurende de gehele procedure. Daarvan zullen met name weer de activistische asieladvocatuur en de ngo-sector gaan profiteren. Het is dus zeker niet zaligmakend.

Voor zover er al maatregelen worden genomen, lijken deze ook weer getorpedeerd te worden, van binnenuit. Binnen de Raad van Europa gaan er alweer stemmen op om dit Migratiepact veel strikter te laten voldoen aan de hoogdravende mensenrechtenstandaarden van het EVRM. Ook de deze week door de Raad van Europa afgegeven Verklaring van Chișinau kan hiermee eindigen als een wassen neus. Kan de minister aangeven welke inspanningen hij zal verrichten om deze uitholling vanuit Straatsburg te voorkomen?

Voorzitter. Het gaat bij deze implementatiewet om de implementatie van voornamelijk rechtstreeks werkende EU-verordeningen. Daar kunnen wij vrijwel niets aan veranderen, maar we kunnen wel binnen de regels de maximale ruimte opzoeken om een zo streng mogelijk beleid te voeren. Maar het gaat dus ook om de uitvoering, en daar lijkt Nederland, net als andere landen, nog helemaal niet klaar voor, zoals bijvoorbeeld blijkt ten aanzien van de Eurodacverordening voor het beheren van de persoonsgegevens van asielmigranten. Kan de minister aangeven wat hiervan de vorderingen zijn?

Kan hij in dit kader ook aangeven of hij bereid is om te onderzoeken hoe te voorkomen dat asielzoekers gegevensdragers wissen of weggooien vlak voordat ze de EU binnenkomen, bijvoorbeeld door sancties te nemen als deze last minute gewist blijken te zijn? Is hij bereid ervoor te zorgen dat deze gegevensdragers ook verplicht uitgelezen kunnen worden? Graag een reactie.

Voorzitter. We kunnen er lang of kort over zijn, maar ik sluit af met de belangrijkste vraag: is de minister nu echt bereid om grip op migratie te krijgen en zich niet alleen maar blind te staren op dit Migratiepact, maar ook zelf als Nederland een asielstop in te voeren en de instroom ook echt terug te dringen? Want onze Nederlanders nog langer laten zuchten onder deze asielinstroom en een parade van tienduizenden nareizigers, is pas echt hardvochtig. Graag een reactie.